DKE.523.4.2021

Na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 54 ze zm.), w zw. z art. 160 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019, poz.1781) oraz art. 12 pkt 2, art. 22 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 922 z późn. zm.) oraz z art. 57 ust. 1 pkt a) i h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016 r. str. 1 ze zmianą ogłoszoną w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018 r. str. 2) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi Pani E. F., zam. w W. przy ul. (…) na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez T S.A. w W. przy ul. (…), Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych

umarza postępowanie

UZASADNIENIE

Do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (obecnie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych) wpłynęła skarga Pani E. F., zam. w W. przy ul. (…) (dalej: „Skarżąca”), na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych T. S.A. z siedzibą w W. przy ul. (…) (dalej: „Spółka”).

W treści skargi Skarżąca poinformowała, że Spółka udostępniła jej dane osobowe osobie nieuprawnionej. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez cyt. „usunięcie uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych oraz zastosowanie dodatkowych środków zabezpieczających dane osobowe”. Skarżąca ponadto poinformowała, że cyt. ”Dnia 3 listopada około godziny 20.00 – 22.00 została naruszona ochrona jej dóbr osobistych. Pracownik P. (obecnie T. S.A.) udzielił informacji (dotyczącej numeru (…), którego jestem jedyną właścicielką) dotyczących stanu konta osobie nieupoważnionej, tym samym narażając mnie na nieprzyjemności ze strony byłej teściowej”. Skarżąca wniosła o wyciągniecie konsekwencji służbowych wobec pracownika P., co pozwoliłoby uniknąć podobnych sytuacji w przyszłości.

W toku postępowania administracyjnego przeprowadzonego w niniejszej sprawie Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: „Prezes UODO”) ustalił następujący stan faktyczny.

1. Spółka wyjaśniła w piśmie z dnia 5 czerwca 2013 roku, że dane osobowe Skarżącej zostały pozyskane w związku z zawarciem umowy (…) w dniu 10 kwietnia 2002 roku. Podstawą przetwarzania danych osobowych Skarżącej był art. 23 ust.1 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.), zwaną dalej: „ustawą z 1997 roku” w związku z art.161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2019 r. poz. 2460, z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Dane osobowe Skarżącej Spółka przetwarzała w celu świadczenia usług telekomunikacyjnych oraz w celu marketingowym.

2. Spółka przetwarzała dane osobowe Skarżącej w zakresie: imię, nazwisko, ulica, numer domu i mieszkania, kod pocztowy i miejscowość, seria i numer dowodu osobistego, numer PESEL, data urodzenia, numer telefonu, numer konta abonenta, kopia dokumentu potwierdzającego tożsamość, numer umowy i data jej zawarcia, numer IMEI telefonu, numer karty SIM, numer rachunku bankowego, dane o historii kontaktów Spółki z klientem, dane o świadczonych na jej rzecz usługach i produktach telekomunikacyjnych oraz dotyczące realizacji umowy z klientem.

3. Spółka ponadto wskazała w wyjaśnianiach z dnia 5 czerwca 2013 roku, że zarzut Skarżącej dotyczący udostępniania informacji o jej stanie konta przez pracownika Spółki był przedmiotem postępowania wyjaśniającego, które nie wykazało udostępnienia ww. danych osobie nieuprawnionej. Rozmowa, na która powołuje się Skarżąca w treści skargi miała miejsce w dniu 3 listopada 2012 roku, godz. 22.35. W jej trakcie została przeprowadzona weryfikacja osoby dzwoniącej przez konsultanta zgodnie z procedurami obowiązującymi w Spółce w zakresie udzielania informacji dotyczących klientów. Wewnętrze postępowanie Spółki nie wykazało żadnych nieprawidłowości w działaniach pracownika Spółki.

4. Pismem z dnia 4 lutego 2014 roku Spółka poinformowała, że osoba dzwoniąca do Biura (…) w dniu 3 listopada 2012 roku chciała uzyskać informacje, dlaczego numer telefonu, którego użytkownikiem jest jej wnuczka przebywająca zagranica jest nieaktywny. Osoba dzwoniąca została zapytana o hasło do konta, którego jednak nie znała. Zgodnie z procedurą identyfikacji klienta została zapytana o inne dane, na które udzieliła poprawnej odpowiedzi. Osoba dzwoniąca wskazała następujące dane użytkownika telefonu, tj. imię i nazwisko osoby na którą jest zarejestrowany numer telefonu, data urodzenia, adres stały. Weryfikacja została uznana za wystarczającą i konsultant poinformował osobę dzwoniącą, że powodem, iż numer jest niedostępny jest nieopłacona faktura. Spółka wskazała, że działanie konsultanta było zgodne z obowiązującymi procedurami. Spółka powołała się ww. piśmie na Regulamin (…), zgodnie z którym za skutki używania karty SIM lub skorzystania z uprawnień wynikających z umowy powstałe w związku ze znajomością przez osoby trzecie danych identyfikacyjnych dotyczących kont użytkownika wyłączną odpowiedzialność ponosi Abonent. Spółka wyjaśniła ponadto, że zgodnie z Procedurą (…) przy reklamacji przesłanej drogą elektroniczną lub zgłoszonej telefonicznie stosowana jest weryfikacja szczegółowa, co obrazuje załączony do ww. pisma „schemat (…)”, wedle której została zidentyfikowana osoba dzwoniąca.

5. Pismem z dnia 4 września 2014 roku Spółka ponadto poinformowała, że w systemie Spółki służącym do rejestracji rozmów z klientami nie odnaleziono przedmiotowej rozmowy. Z tego też powodu nie stwierdzono jednoznacznie czy osoba dzwoniąca podała się za Abonenta wskazanego numeru. Spółka zapewniła w ww. piśmie, że osoba dzwoniąca podała wszystkie niezbędne do identyfikacji dane zgodnie z procedurami obowiązującymi w Spółce.

6. W wyjaśnieniach z dnia 14 lipca 2021 roku Spółka wskazała, że obecnie Skarżąca nie posiada aktywnych umów w Spółce, a jej dane przetwarza na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1 ze zm.), zwanego dalej „Rozporządzeniem 2016/679” – w celu rozpatrywania reklamacji oraz art. 6 ust. 1 lit. f Rozporządzenia 2016/679 – w celu odpowiedzi na pytania, wnioski, skargi Skarżącej, odpowiedzi na pytania, wnioski, skargi ze strony uprawnionych organów, w tym UODO.

7. W ww. piśmie Spółka ponadto wskazała, że obecnie obowiązują nowe „Procedury Identyfikacji Abonenta (…)” oraz „Dokument (…)”.

Po zapoznaniu się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, iż z dniem 25 maja 2018 r. w życie weszły przepisy ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1781), dalej „u.o.d.o.”.

W myśl art. 160 ust. 1-3 u.o.d.o., postępowania prowadzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone są przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na podstawie ustawy z 1997 roku zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) dalej: Kpa. Jednocześnie, czynności dokonane w postępowaniach, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie przepisów u.o.d.o., pozostają skuteczne.

Od dnia 25 maja 2018 r. zastosowanie ma również Rozporządzenie 2016/679. Stosownie do art. 57 ust. 1 Rozporządzenia 2016/679, bez uszczerbku dla innych zadań określonych na mocy tego rozporządzenia, każdy organ nadzorczy na swoim terytorium monitoruje i egzekwuje stosowanie tego rozporządzenia (lit. a) oraz prowadzi postępowania w sprawie stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym na podstawie informacji otrzymanych od innego organu nadzorczego lub innego organu publicznego (lit. h).

Uwzględniając powyższe stwierdzić zatem należy, iż niniejsze postępowanie, wszczęte i niezakończone przed dniem 25 maja 2018 r., prowadzone jest na podstawie ustawy z 1997 roku (w zakresie dotyczącym przepisów regulujących procedurę administracyjną) oraz na podstawie Rozporządzenia 2016/679 (w zakresie rozstrzygającym o legalności procesu przetwarzania danych osobowych). Wynikający z przepisów prawa sposób prowadzenia postępowań w sprawach rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowych regulacji z zakresu ochrony danych osobowych koreluje z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, zgodnie z którym „organ administracji publicznej ocenia stan faktyczny sprawy według chwili wydania decyzji administracyjnej. Reguła ta odnosi się także do oceny stanu prawnego sprawy, co oznacza, że organ administracji publicznej wydaje decyzję administracyjną na podstawie przepisów prawa obowiązujących w chwili jej wydania” (Komentarz do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 00.98.1071) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Lex., el/2012).

W wyroku z dnia 7 maja 2008 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 761/07, Naczelny Sądu Administracyjny stwierdził, iż „badając bowiem legalność przetwarzania danych osobowych, GIODO ma obowiązek ustalenia, czy na datę wydawania rozstrzygnięcia w sprawie dane konkretnego podmiotu są przetwarzane oraz czy czynione to jest w sposób zgodny z prawem”.

Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma okoliczność, że obecnie Skarżąca nie jest klientem Spółki, a jej dane osobowe przetwarzane są wyłącznie na podstawie art. 6 ust. 1 lit. c Rozporządzeniem 2016/679” – w celu rozpatrywania reklamacji oraz art. 6 ust. 1 lit. f „Rozporządzeniem 2016/679” – w celu odpowiedzi na pytania, wnioski, skargi Skarżącej, odpowiedzi na pytania, wnioski, skargi ze strony uprawnionych organów, w tym UODO. W związku z powyższym dane osobowe Skarżącej nie są przetwarzane obecnie przez Spółkę w przedmiocie objętym skargą, zatem przedmiot niniejszego postępowania administracyjnego przestał istnieć. W tej sytuacji niniejsze postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 105 Kpa. Powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził w wyroku NSA z dnia 20 listopada 2019 roku, sygn. I OSK 2897/18, że „określeniem postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe obejmuje się sytuacje, gdy żądanie strony jest nieaktualne lub wygasło z mocy prawa”.

Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (B. Adamiak, J. Borkowski „Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz” 7 wydanieWydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005 r., str. 485). Takie samo stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 762/2007): „Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, gdy brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, co powoduje, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie co do istoty”.

Ustalenie przez organ publiczny istnienia przesłanki, o której mowa w art. 105 § 1 Kpa zobowiązuje go, jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie, do umorzenia postępowania, nie ma bowiem wówczas podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie faktycznym i prawnym Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych rozstrzygnął, jak w sentencji.

 

Na podstawie art. 127 § 3 Kpa od niniejszej decyzji stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Jeżeli strona nie chce skorzystać z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ma prawo do wniesienia skargi na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej stronie. Skargę wnosi się za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (adres: ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa). Wpis od skargi wynosi 200 złotych. Strona ma prawo ubiegania się o prawo pomocy, w tym zwolnienie od kosztów sądowych.

Podmiot udostępniający: Departament Kar i Egzekucji
Wytworzył informację:
user Jan Nowak
date 2021-10-04
Wprowadził informację:
user Mathias Proch
date 2023-09-21 11:23:16
Ostatnio modyfikował:
user Edyta Madziar
date 2023-10-30 08:20:35